دانستنیها

ناشنوایی

کری یا ناشنوایی تحت دو عنوان طبقه بندی می‌شود.

  • کاهش یا فقدان کامل ظرفیت شنوایی که به آن ناشنوایی (کری) میگوئیم .
  • درک و شنیدن صداهای غیر طبیعی .

مانند دیگر اختلالات حواس بدن ممکن است ناشی از ابتلائات عمومی بدن باشد.

ناشنوایی

از دست دادن کامل شنوائی را ناشنوایی و یا کری ، و کم شدن آن را هیپواکوسی گویند . اختلال می‌تواند ابتلاء نسبت به تمام نوت‌های صدا باشد یا محدود به صداهای معینی است . اندازه گیری حد شنوائی مستلزم مطالعه این اختلالات با دستگاهای آدیومتر که به آن آدیومتری گویند.

آدیومتری

  • ناشنوایی مادرزادی : به علت ناهنجاریهای وخیم گوش میانی یا داخلی که قابل برگشت نباشد .

یا اگر عصب کوکلئر نباشد یا پیشرفت انهدامی و فساد در مراکز عصبی شنوایی در کار باشد که بطور غیر قابل احتراز همراه با لالی و گنگی است زیرا کودک با غریزه تقلیدی صحبت کردن را یاد می‌گیرد بطوریکه صداهای دیگران را بشنود .

  • ناشنوایی اکتسابی : دو نوع دارد . بنابر محل ابتلاء که محرومیت از شنوائی را تعیین می‌کند .
    1. ناشنوایی انتقالی : بعلت ضایات مجرای گوش خارجی یا گوش میانی و عناصر آن .
    2. ناشنوایی درکی : اگر درپی ضایعات دستگاه گوش داخلی کانال‌های نیمه حلقوی که شامل دستگاه درک یا راههای عصبی که از آنها عمل انتقال امواج صوتی به قشر مغز هدایت می‌گردند.

علل شایع در ناشوایی انتقالی

  • پیشرفت و فرایند التهابی حاد یا مزمن گوش میانی (اتیت حاد ، اتیت مزمن ماستوئیدیت )
  • ضایعه پرده گوش ، سوراخ شدن یا التهاب یا سیکاتریس پس از شنیدن صدای شدید
  • انسداد مجرای استاش

علل شایع در ناشنوایی درکی

مبدا ناشنوایی درکی که منشاء آن لابیرنت باشد

  • شکستگی
  • عفونت ، تیفوس ، مالاریا ، گریپ
  • مسمومیت مزمن ( الکل-کنین ، آسپرین ، استرپتومایسن )
  • مسائل عروقی ، تصلب شرائین گوش داخلی
  • ناشنوایی حرفه‌ای که بیمار مدام در معرض صداهای شدید قرار گیرد .( در کارخانه‌ها ، آهنگریها ، کارکنان هواپیمایی )
  • ناشنوایی پیری که نزد افراد پیر به علت تصلب شرائین گوش داخلی ، پیشرفت و فساد عضو کورتی است که خاص دریافت ارتعاشات صدا است .

بررسی دقیق علل ناشنوایی و اختلالات انتقالی و درکی مثلا اتواسپونژیوز که پشرفت و فرایند ناشی از بدی تغذیه ناحیه یا دیستروفی کپسول استخوانی کانال نیمه حلقوی یا سختی و سفتی ثانوی مفصل بین رکابی (استخوان گوش میانی) و لابیرنت است ، ابتلای خیلی شایعی که نزد زن ظاهر می‌گردد و با خاصیت ارثی خیلی واضح نمایان می‌گردد . این ابتلاء تدریجا به سمت کری کامل پیشرفت می‌کند ولی خوشبختانه با عمل جراحی صدا را برای بیمار بر می‌گرداند .

  • ضایعه عصب کلئر (ورم عصب یا نورین عفونی ، تومر) که اصوات بوسیله عضو به مرکز صدا منتقل می‌شود .
  • ضایعه مستقیم مراکز صوتی واقع در بصل النخاع (بولب) و قشر مغزی تغییر شکل یافته و یا درک آگاهانه انتقال می‌یابند .

این ضایعات را در تومرهای مغز و خونریزی‌های مغزی می‌توان دید.

خلاصه علل ممکنه ناشنوایی زیاد و گوناگون هستند . سن ، ضربه‌های مختلف ، عفونتهای مزمن همراه با اختلالات تعادل ، در محیط زندگی ، که با آزمایشهای متعدد می‌توان به نتیجه کامل رسید . ناشنوایی یک جانبه نزد کودک را از یادگارهای اتیت می‌توان تشخیص داد . ناشنوایی دو جانبه فرد مسن را تصلب شرائین می‌توان تصور کرد یا اختلال گردش خون در سطح لابیرنت که کار متخصص است . خیلی از ناشنوایی‌ها را می‌توان مراقبت کرد . جراحی نوین قادر به اعمال مفیدی است و همچنین با پروتزهای خیلی ظریف میتوام بیمار را از ناشنوایی مطلق نجات داد .

صداهای داخلی گوش بدون وجود خارجی(اکوفنی)

شنیدن اصواتی که در حقیقت وجود خارجی ندارند و بیمار آنها را می‌شنود نباید تحت این عنوان ادراکات خیالی را که مبداء آنها در مغز در مغز نام ببریم . منظور اختلالات روانی حسی در حالیکه دستگاه شنوایی کاملا سالم است .

  • صدای وز وز حشره
  • صدای صدف گوش ماهی
  • صدای ریزش آب
  • اصوات مختلف سوت لوکومتیو ، صدای زنگ ساعت
  • با حدت کمتر : هیاهو ، همهمه ، غلغله ، ولوله سرو صدا زمزمه که خیلی مزاحم و گاهی به مانند خود ناشنوایی است .

این اختلال شایعی است در بیماریهای گوش خارجی ، میانی یا داخلی . شاید بعلت جسمی خارجی یه گرفتگی گوش بوسیله جرم . غالبا ضایعات گوشی را همراه و با سختی استخوانهای کوچک ، تصلب مجرای استاش می‌بینیم . در ضایعات لابیرنت همراه و با سرگیجه‌اند . هم چنین در انقباضات عروقی مویرگهای کوچک گوش دیده می‌شود . این انقباضات بعلت اختلاتلات گردش خون نزد آنها که دچار تصلب شرائین ، نقرس ، ضایعات گوش داخلی و مسمومیت‌های داروئی (کنین) و در حرفه‌های معینی (غواص‌ها) یا پس از ضربه معینی اکنوفنی مشاهده می‌شود .

درمان‌ها هم همان درمانهای سببی است . که باید گرفتگی گوش را از بین برد در غیر این صورت داروهای معینی که مسکن خوبی هستند برای پدیده نامطلوب مورد استفاده

قرار می دهند.

میرزا جبار عسگرزاده معروف به جبار باغچه‌بان (۱۲۶۴ ، ایروان - ۴ آذر ۱۳۴۵) بنیان‌گذار نخستین کودکستان و نخستین مدرسه کر و لال‌های ایران در تبریز است. او همچنین اولین مؤلف و ناشر کتاب کودک در ایران است.

 


زندگی و فعالیت‌ها

میرزا جبار عسگرزاده به سال ۱۲۶۴ در شهر ایروان پایتخت کنونی جمهوری ارمنستان به دنیا آمد و جدّش از مردم تبریز بود. او ابتدا در تبریز کودکستانی را تحت عنوان «باغچه اطفال» دایر کرد و به همان خاطر خود را باغچه‌بان نامید.

او مدرسه کر و لال‌ها را در سال ۱۳۰۳ با وجود مخالفت‌های زیاد از جمله رئیس فرهنگ وقت دکتر محسنی در تبریز دایر کرد. این کلاس جنب باغچه اطفال باغچه‌بان در کوچه انجمن در ساختمان معروف به عمارت انجمن تأسیس شد.

او از سال ۱۳۰۷ خورشیدی علیرغم دشواری‌های وسیع چاپ و کلیشه، چاپ کتاب‌های ویژه کودکان را با نقاشی‌هایی که خود می‌کشید آغاز کرد. یکی از کتاب‌های وی با عنوان «بابا برفی» توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به چاپ رسیده و شورای جهانی کتاب کودک آن را به عنوان بهترین کتاب کودک انتخاب کرد.

 

نویسنده : سعدی : ٢:٠۸ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٥ آبان ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم